Bezig met laden...

Een marathon, geen sprint | Kennisbank | DMI

home "»" Community's "»" Kennisbank "»" artikelen "»" Een marathon, geen sprint
Kennisbank

Verlaat Community:

Weet je zeker dat je je lidmaatschap wilt verwijderen van

Word lid van deze Community:

Lid worden van deze community?

Navigatie-item bewerken

Vereist De naam die in de navigatie van de Community verschijnt.
Vereist
Vereist
Vereist De url kan verwijzen naar een interne of externe webpagina.
 
Login als je wilt volgen, delen of deelnemen in deze Community.
Nog geen lid?Registreer je Nu
Een marathon, geen sprint

Een marathon, geen sprint

 /5
0 (0stemmen)

Na een ongeluk op terugweg van een zomervakantie in Frankrijk was onze auto total loss. Dus stonden we vorig jaar augustus plotseling voor de keuze: kopen we een nieuwe of gaan voor het onbekende avontuur van de deelauto? De keuze viel wederom op een eigen stationwagen, op benzine, met twee kinderzitjes in de juiste maten. Vanwege het comfort, de ‘mobiliteitsgarantie’ en omdat we midden in Utrecht, zonder enige beperking, voor onze eigen deur mogen parkeren. En om al die andere redenen.

Het was de volstrekte vanzelfsprekendheid van die keuze, die me aan het denken zette: als ik de deelauto al geen serieuze kans geef, met mijn dagelijkse werk aan slimme en gedeelde mobiliteit, in de veronderstelling dat ik duurzaamheid erg belangrijk vind, wat mogen we dan eigenlijk verwachten van de rest van Utrecht? Ik liep al langer rond met de vraag hoe we met deelmobiliteit de massa gaan bereiken, maar nu had ik mijn scriptieonderwerp plotseling scherp.

Een jaar later ben ik door dit onderzoek niet per se hoopvoller geworden dat we op korte termijn een grote sprong voorwaarts kunnen maken in de stedelijke mobiliteitstransitie. Terwijl de transitiedoelen worden onderschreven houden veel mensen (net als ik) vast aan de eigen auto. Toch zijn er voldoende aangrijpingspunten om koers te houden richting autoluwe steden, met gezonde en duurzame mobiliteit en leefbare straten. Het is zaak om te volharden, het is een kwestie van lange adem.

Deze scriptie vormt de afsluiting van 2,5 jaar Master City Developer. Wat een voorrecht om na ruim 20 jaar opnieuw in de collegebanken te mogen plaatsnemen, en te merken dat ik studeren nu eigenlijk veel leuker vind dan destijds, toen alles eromheen belangrijker leek. Het was een intensieve en inspirerende periode die ik niet snel zal vergeten. Dankzij de MCD-docenten, (gast)sprekers en medestudenten heb ik veel bijgeleerd over sturen in stedelijke en gebiedsontwikkeling, maar ook over mezelf.

Er zijn een hoop mensen die ik moet bedanken. Allereerst dank ik de Ontwikkelorganisatie Ruimte van de gemeente Utrecht voor de kans om deze prachtige opleiding te volgen. Giuliano Mingardo dank ik voor de fijne scriptiebegeleiding, net als Susan Vermeulen die me met veel geduld de ins-en outs van Qualtrics en surveys heeft bijgebracht. Dank ook aan mijn collega’s Mark, Leon en Rob voor het sparren over de inhoud, en aan Niels voor de vormgeving. En verder hartelijk dank aan alle experts, gesprekspartners, respondenten en al die anderen die me op één of andere manier hebben geholpen. Zonder jullie was dit nooit gelukt.

Tot slot, dank pa en ma voor alle steun. En Patrick, speciale dank voor je scherpte in het becommentariëren van de conceptteksten; wat fijn dat ik je altijd kan bellen voor dit soort klussen. De laatste woorden zijn natuurlijk voor thuis. Lotte, Jula en Lucie, het was zeker niet altijd eenvoudig om werk, gezin en studie te combineren de afgelopen jaren. Jullie hebben me altijd gesteund en de ruimte gegeven. Ik zie er naar uit om er vanaf nu weer 100% voor jullie te zijn.

Sebastiaan van der Hijden 

 

Opmerkingen (er zijn nog geen reacties)